Dropping

Twee week geleden (7-4-08) hebben de middag verkenners een dropping gehad. De drie patrouilles werden per auto (ouders bedankt!) naar drie verschillende dorpen gebracht om vanaf daar met enkel een kaart hun weg terug te vinden naar Winsum. Ze hebben elk ongeveer vijftien kilometer gelopen, de één wat meer, de ander wat minder: vanuit de Groninger dorpjes Stedum, Zuidwolde en Oldehove. Op het scoutinggebouw zat de leiding met smart op hen te wachten.

Toen de eerste twee patrouilles binnen waren (de Cobra’s en de Poema’s) werden wij als leiding gebeld door een bezorgde PL van de Vossen. Aardig als wij zijn kwamen we meteen in actie en heeft de hopman een vaandrig naar de patrouille gebracht. Daar heeft deze met gevaar voor eigen leven EHBO toegepast op de patrouille. Toen de Eerste Hulp Bij Onrust was volbracht, en de kinderen weer rustig konden praten, kwamen we tot de conclusie dat een vreemd lichtschijnsel de kinderen had laten schrikken. Ook de vaandrig, die graag naamloos wil blijven, zag deze verschijning en probeerde de kinderen gerust te stellen dat het geen bloeddorstige aliens waren die het op lieve kleine kindertjes gemunt hadden; maar eigenlijk wist hij het ook niet zeker. De lieve vaandrig liep met de kinderen terug naar het gebouw, maar de kindertjes probeerden misbruik van de vaandrig te maken door hem de weg te laten leiden. Gelukkig was de vaandrig nog behoorlijk nuchter en liet hij de kinderen een leuk stukje omlopen: “de touristische route.”

Toen de kinderen (veel te laat) om 2 uur op bed gingen, ging de leiding in spoedberaad. Wat was nu deze vage vertoning!? Het betrof een lichtcirkel welke tegen de wolken was geprojecteerd en bewoog wanneer deze zich liet zien. Volgens een ooggetuige ging het harder waaien als de “cirkel” er was, maar de vaandrig die EHBO had toegepast op de kinderen deed het af als “Amerikaans gedoe.” De vaandrig liet zien dat hij met zijn MAGlite een vergelijkbare voorstelling kon geven, maar de kinderen vonden de cirkel niet groot genoeg.

En het ging ook niet harder waaien.

Tijdens het nachtelijke overleg van de leiding kwam de uitslag dat de verschijning een menselijke aard had. Hoogstwaarschijnlijk was deze onruststoker niet meer dan een lichtbron, welke vanuit het dorp op de wolken gericht werd en zo via de onderkant van de wolken gereflecteerd werd. Bovendien is licht vrij ongevaarlijk, en komen UVO’s alleen in de Verenigde Staten voor, dus de kinderen hadden niets te vrezen, van de UVO tenminste.

Toen de leiding, nadat het kampvuur uit was, besloot om naar bed te gaan kwamen zij tot de ontdekking dat de kinderen nog niet sliepen. Misschien had het licht toch een vreemde uitwerking gehad? Pas tegen half vijf was het de leiding genoeg en ging deze slapen. Wat de kinderen toen nog gedaan hebben blijft een raadsel, en misschien willen we dat ook helemaal niet weten. Wat we wel weten is het volgende:

- Thei G. schaamt zich er niet voor dat hij diep in de nacht in dameskleding rondloopt.

- Harmanna B. heeft er ook geen problemen mee als hij deze van haar leent.

- Christiaan K. is een echte bikkel en kent geen kou, toch zou de leiding het op prijs stellen als hij volgend kampje wat meer in de tent sliep in plaats van half er buiten.

- Oudere V/P-ers (namen zullen we niet noemen) vinden het niet nodig om te slapen; als daar tegen over staat dat ze de leiding kunnen wakker maken.

- Vaandrig Anton was verbaasd om om half negen ‘s ochtends drie oudere V/P-ers klaar wakker te vinden, die bekertjes hadden opgeruimd en beweerden niet moe te zijn.

- Suikerbrood is het lekkerst met margarine, in plaats van roomboter *kuch* *kuch*.

- Verrassingsopkomsten zijn altijd een verrassing: zo hebben we niet een film gekeken, hebben we niet het breaklight-spel gedaan, en deden we ook geen disco. Verrassing!

Geschreven door: Vaandrig Anton

Post a Comment